البته تو این مدت روزنگار رو مکتوب براشون نوشتم. از نمونه هاش:

امروز دخترا منو تو بالکن زندانی کردن. ماجرا از این قرار بود که وقتی مامان برا پهن کردن رخت رفت بالکن. برگشتنی با دربسته مواجه شد! بالاخره به لطف خدا مامان بزرگ تو طبقه پایین یه لحظه اومده بود دم پنجره شون به گلها رسیدگی کنه که مامانی رو دید و صداش رو شنید و اومد به کمکمون

و یکی دیگه:

 مامان مشغول تعویض پوشک آنیل بود بابایی اومد با وسایل خرید روزانه تو دستش. گفت شیر و بستنی هم خریدم بی زحمت زود بذار تو یخچال. همون لحظه خاله سمیه که تازه عروسه و رفته ترکیه زنگ زد. مامان یه احوالپرسی نکرده بود با چهره درهم بابایی مواجه شد. زود خداحافظی کرد.

مگه چی شده؟ وااااااااااااای! دخترا یه کیلو تخم مرغ رو از رو میز کشیدن و ریختن کف آشپزخونه که سرامیک نیست بلکه موکت و فرشه حالا بیا و یه کیلو تخم مرغ شکسته رو از زمین تمیز کن

یکی دیگه از شاهکارها: عسل خانومهای من چند مدتیه که اصلا شلوار و شرت رو قبول ندارن و در میارن. عیبی نداره قبووووووووول اما نه! تازگیا پوشکشون رو هم باز میکنن و در میارن چند باری به خیر گذشته. اما باید چهار چشمی حواسم باشه. البته وقتی بادی تنشون باشه یه کم کارشون سخته و کمی خیالم راحت میشه.

عادت کردن مامان رو در حال فعالیت و کار ببینن. اگه تلویزیون ببینم یا یه کم بشینم که نفسی تازه کنم زود میان بغلم که شیرشون بدم. اگر کسی زنگ بزنه خونه مون پشیمون میشه میگه باشه باشه برو به بچه هات برس! آخه اینا دوس ندارن من با تلفن حرف بزنم تا گوشی دستم میگیرم جیغ و داد یکی یا دو تاشون هم بلند میشه. اگر کامپیوتر روشن کنم و بشینم پشتش میگن ما رو هم بذار رو میز حالا بیا و درستش کن.

حالا همش بگین چرا زود زود آپ نمیکنم.

و یک سال گذشت ... دیروز اولین سالروز تولدتون بود من سرم شلوغ بود برا همین امروز پست میذارم براتون. اما خب امروز هم اولین روزی که تو خونه مون پا گذاشتین. این یک سال شش ماه اول خیلی سخت گذشت اما از وقتی به غذا خوردن افتادین و تونستین یه کم بازی کنین و سرتون رو گرم کنین زمان زود زود گذشت. حالا وقتی که میخام همه چی آهسته پیش بره میخام سیر سیر همه حرکات و بزرگ شدن هاتون رو ببینم. بعضی وقتا یه کاری می کنین اما یه هفته بعد دیگه انجام نمیدین من دلم میگیره که سیر ندیدیم. میخام همه چی ثبت بشه اما وقتی با عکس و فیلم و نوشتن ثبت میکنم می بینم اصلا اون لذت رو نداره هر چند میدونم سالیان بعد این قدر از این لذت دور میشم که با خوندن و دیدن یه عکس کلی کیییییف می کنم. میگم کاش میشد حتی بوی تن تون رو می تونستم نیگه دارم اما حیییییفف! نمیشه زمان میگذره تند تند تند ...

روز تولدتون چون سرم شلوغ بود (البته مهمونی مختصر و خودمونی ۱۲ نفره بود)نتونسته بودم خوب بهتون برسم و نتیجه این شد که شما هم سر مراسم با ما همکاری نکردین آخراش یه کم بهتر شدین.

بعد این پست دارم یه پست یک سال به روایت تصویر براتون می سازم که به زودی آپ میشه.

ایشاا... همیشه سبز و شادکام باشید.

دخترای گلم! باید بگم روز به روز شیطون تر میشین. چیزای جدیدی که از محیط یاد میگیرین همه رو انگشت به دهن میکنه.با اینکه نمی تونین حرف بزنین اما خیلی از حرفها رو متوجه میشین:

 جورابت کو؟: نشون میدین

دی دید (ماشین اسباب بازی)کو؟:پیدا می کنین و نشون میدین

برو دی دید رو بیار: میرین میارین.

ساعت کو؟: ساعت اتاق خاله سمیه فقط براتون ساعته. اونو نشون میدین.

لالا کن: (آنیا زود سرشو رو میزاره رو بالش یا رو پامون)

بوس کن:آنیل دهنشو باز میکنه میاره به صورت می چسبونه

وقتی میخام پوشک رو تعویض کنم میگین پیف یا ج ی س س

کلمه ده : به دو معنی بگیر  و بیا به ترکی رو هم بیشتر از یه ماهه که در موقع مناسب خود استفاده میکنین.

فعلن از پیشرفت کلامی اینا یادمه

از پیشرفت جسمی هم باید بگم آنیل یه ماهه که ۸ دندون داره آما آنیا هنوز هشتمی رو درنیاورده. البته آنیل خانوم خیلی ضربتی دندوناش دراومد. اما آنیا یک یک و با فاصله. خدا شکر تب و اسهال موقع دندون درآوردن نداشتین اما بیقراری و بی اشتهایی چرا!

از یه چیزی کمک میگیرین و بلند میشین و میتونین با تکیه دادن سرپا وایسین تازگیا تمرین میکنین بدون تکیه سرپا بایستین و از روروئک به عنوان واکر استفاده میکینن و راه میرین. این موقعا خیلی بامزه میشه وقتی یکی سوار باشه و اون یکی هل بده.

غذا خوردنتون هم نسبت به قبل بدنیست از این بابت خیلی خدا رو شکر میکنم.

فکر کنم یکی تون بیدار شدین میرم

مامان قربون دندونات بره آنیای گلم

دخترای گلم ببخشید که وقت نکردم کیک تون تزئین کنم آخه کم کم خوابتون می اومد.

امیدوارم دوستام بتونن این دفعه عکس رو تو صفحه مشاهده کنن.

از سمیه جون به خاطر راهنمایی هاشون ممنونم

http://poopak2.persiangig.com/IMG_4186.jpg">

پارسال این روز خیلی حال قشنگی داشتم که ایشاا... سال بعد تو همچین روزی که روز دختره- من هم به دخترام تبریک میگم. اما راستش امروز اصلا حالم خوب نیست هر چی برنامه از قبل داشتم برا این روز - اجرا نکردم چون خیلی کلافه ام. کمی با خودم درگیرم. یعنی چند تا مسائل است که بهم برخورده و ذهنم رو درگیر کرده. تو سالنامه برا دخترام یادداشت کردم تا بزرگ شدن بخونن و خودشون قضاوت کنن. اما از تو کنج خلوت خونه مون محکم بغل شون کردم بوسه بارونشون کردم و گفتم روزتون مبارک. کادوهاشون هم که تهیه شده بود از قبل.

امیدوارم بتونم روز کودک برا دخترا کاری بکنم.

و اما...

- به همه دختر خانوما و مامان هایی که دختر دارن این روز رو تبریک میگم.

- تشکر ویژه دارم ار مامان محمدین به خاطر لطف بزرگی که در حقم کردن.

فعلن بدرود.

ناناز خانوما وارد ده ماهگی شدن و رفته رفته شیطون تر میشن. اما وابسته تر هم شدن یعنی نمیتونم از جام جنب بخورم باید بست بشینم پیششون. آخه عزیزای دلم مامان کلی کار داره. اینجوری اگه پیش بره شما هم بزرگ شدین شلخته میشین آخه دور و برتون همیشه ریخت و پاشه شما هم فرصت مرتب کردن نمیدین. خودم هم با دیدن این وضع کلافه میشم. حالا بگذریم ...

۱۰ شهریور جشن حنابندان خاله آسیه بود. وقت آتلیه هم داشتیم که با یک و نیم ساعت تاخیر خودمون رو رسوندیم. تو آتلیه وقت نکردیم عکسای متنوع بگیریم. اما تو تالار شما همین که وارد شدین با شنیدن صدای موسیقی شروع به دست زدن کردین که همه خندیدن. تو مراسم دخترای خوبی بودین و بدقلقلی نکردین. اما یه خورده سرماخورده بودین و من همش نگران شما بودم. سه روز بعدش ۱۳ شهریور با عمه و دایی پیمان و بابایی به سمت تهران حرکت کردیم تا در جشن عروسی شرکت داشته باشیم. خانوم گلای من تو راه هم اذیت نکردن قربون دخملای با درک و فهمم برم.

۱۴ شهریور جشن عروسی خاله جون بود شما به محض ورود به تالار خوابیدین. تعجب میکنم چطور تو اون همه سروصدا خوابتون برد. آنیل بعد یک و نیم ساعت بیدار شد اما آنیا تا سر شام (حدود۳ ساعت) خواب بود برا همین فقط آخر مجلس با خاله عکس گرفتیم.

اما بگم از مرواریدهای سفید: قبلا دو تا دندون پایینی تون دراومده بود (اول آنیا بعد آنیل)تازگیا هم آنیل دو تای بالایی رو درآورده و سومی هم یکی دو روز دیگه میزنه بیرون. خیلی اذیت میکشین  اما خب مبارکه.

در مورد حرکتتون هم ۴دست و پا رو حرفه ای شدین و میخایین از چیزی بگیرین و بلند شین.

مامان جونا زود بزرگ شین هرچند که از لحظه لحظه الانتون لذت میبرم و و افسوس میخورم به اتفاقاتی که بعدا شاهدش نخواهم بود اما زود بزرگ شین کارم سخت پیش میره. ایشاا... صد ساله شین.

 عکسها در ادامه مطلب